تبليغاتX
پــــــگاه امیرسرداری

پــــــگاه امیرسرداری

اشعار و ترانه های پـــــگاه امیرسرداری

منوي اصلي

آرشيو مطالب

لينکستان

ساعت

امکانات






Powered by WebGozar

......

پاییــــــــــز
 

سلام...

شعری، متولد  باران...

متولد  پاییز...

پاییز

 

 

 

 

باز هم پاییز با من، شعر بازی می کند

 

لحظه هایم را چه ساده ، نغمه سازی می کند.

 

 

باز هم پاییز. می خواهم که تنها باشم .

 

او،

 

با صدای برگ هایش دلنوازی می کند.

 

 

از طنینش برگ های زرد می رقصند و تو،

 

تاب اشعار خزانی مرا هُل میدهی

 

 

این طنین سرد اشعار پر از تشویش را،

 

با ترنم،با ترانه،با قلم،گل می دهی

 

 

باز باران آمد و چتر دلم را بست و رفت

 

باز باران آمد و حرف دلم را شست و برد.

 

دیشب آدم ،از سر ِ مستی ِ فصل ِ پاییز،

 

میوه ی ممنوعه ی شهر ِ دلم را چید و خورد...

 

 

باز هم پاییز با من، شعر بازی می کند

 

لحظه هایم را چه ساده ، نغمه سازی می کند.

 

 پی نوشت: نرگس عزیزم تولدت مبارک...

                                           

                                              

                                         پگاه امیرسرداری      ۲۱/آبـــــــان/۱۳۸۸

 

نويسنده: پـــــگاه امیرسرداری تاريخ: پنجشنبه بیست و یکم آبان 1388 موضوع: لينک به اين مطلب

روشن دل
 

"به نام حق"

سلام. تقدیم ، به دیده ی تاریک روشن دلان.

و به آنان که چشم بصیرتشان تاریک نیست...

 

*روشن دل*

دلت از روشنی ستاره ها روشن تر

مثل آیینه ی دنیای دلت می مونه

 پاکی وجودتو هیشکی نداره اما

اینو غیر من فقط خدای تو می دونه

  

آسمون آبی و پرنده و قشنگیاش

به یه دنیا بی محبتی و غم می ارزه؟

 بیا چشمامو بگیر که آرزوم ندیدنه

آخه وقتی می بینم،دست و دلم می لرزه

 

حرف آخر ترانه ی منو می فهمی؟

بیا چشمامو بگیر هردوتاشون مال تو

 آسمون دنیایی که من دیدم آبی نیست

هر دو چشمامو بگیر عیدی امسال تو

  

غصه ت از ندیدن و نگاه و تاریکیه

که یه عمره دست و پای دلتو می بنده

 غمت از ادمک شادیه که وقتی تو

با عصا و عینکت می افتی ، میخنده.

 

دلت از روشنی ستاره ها روشن تر

مثل آیینه ی دنیای دلت می مونه

 پاکی وجودتو هیشکی نداره اما

اینو غیر من فقط خدای تو می دونه

                                                                 پگاه امیرسرداری۱/۸/۱۳۸۸

نويسنده: پـــــگاه امیرسرداری تاريخ: جمعه یکم آبان 1388 موضوع: لينک به اين مطلب

مینویسم که بگم زنده ام... هرچند کوتاه... .
 

بعد از مدتها سلام.

چشماتو ببند و دنیاتو به یه شعر محدود کن.

تووی سرمای مشکلات،یک فنجان غزل نوشیدن میتونه آرومت کنه...

دعوتتون میکنم به یک فنجان غزل.

                                                            "تکرار"

   با هر غزل ، غزل غزل تکرار می شوی  / از عطر تکراری من، بیزار می شوی

    میترسم امشب باز خوابم را ببینی   /    بیدار شو بیدار شو.بیدار می شوی

  عمریست دنیا روی احساسم خراب است  /   بی اعتنا به من تو هم آوارمی شوی

  یک سیلی جانانه را میهمان من باش   /     کز سوزش سیلی من، هشیار میشوی.

   می خواهم از امشب غزل را ترک گویم  /   میدانم از فردا تو هم بیکار می شوی.

                                         با هر غزل ،غزل غزل تکرار می شوی

                         

 

طاعاتتون مقبول درگاه حق                        ۱۹/۶/۱۳۸۸پگاه امیرسرداری                    

نويسنده: پـــــگاه امیرسرداری تاريخ: پنجشنبه نوزدهم شهریور 1388 موضوع: لينک به اين مطلب

رفیق نیمه راه...
سلام .

از الطافتون متشکرم.منتظر نظرات ارزشمندتون هستم.

                                          رفیق نیمه راه ...

                          ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                           

       پی نوشت:اول از عزیزانی که در رابطه با ترانه ی "رفیق نیمه راه"

 نظرشونو به من رسوندن کمال تشکر را دارم.و دوم از عزیزانی که به این

 پست از وبلاگ رجوع میکنن وشعری نمیبینن عذر خواهی میکنم.

به صلاح دید ِجناب آقای پرویز افشار(خواننده و آهنگساز) و خواست ایشون

این ترانه تا انتشار آلبوم از وبلاگم برداشته شد.به زودی لینک دانلود

همین ترانمو با صدای زیبای آقای پرویز افشار براتون قرار میدم.با پوزش فراوان.

                 پگاه امیرسرداری                      ۲۱/۴/۱۳۸۸   

نويسنده: پـــــگاه امیرسرداری تاريخ: یکشنبه بیست و یکم تیر 1388 موضوع: لينک به اين مطلب

حالا که... .

به نام حق

سلام . ممنون از همگیبا یه ترانه ی خیلی قدیمی که میشه گفت

از اولین ترانه هامه وبو به روز میکنم. منتظر نظرات ارزشمندتون هستم.

امیـــــدوارم به دلهاتون بنشینه.

                                              حالا که ... .

                   حالا که نَگفته هامو                    از تووی ِ چِشام میخونی،

                   حالا که بهوونه هامو                  از دل ِ شبا میدونی

 

                   حالا که غریبه نیستم                   واسه اخمای ِ نگاهت

                   حالا که ترسی نداری                  گُم بشه یه شَب پناهِت

 

                   میخوام اِمشب تا همیشه                 پای ِ این ترانه باشم

                   تووی ِبازی ِ یه واژه                    تا اَبد بهانه باشم

 

                   توی ِ شهرِ ما یهِ رسمه                 قصه ها تلخ و سیاهَن

                   شاعرا ، اینجا تباهِ                      عاشقای  بی گناهَن

 

                   

                   هَنوزَم دلَم میگیره ،                   وقتی که حَرف تو میشه

                   آسمونو دوس ندارم،                  توو  دِلِ تنگِ یه شیشه

  

                  یاد من نبودی ،رفتی.                   رَفتی و هَنوز هَمونم

                  تا هَمیشه چِش به راهِ                   مِهرَبونیات میمونم

 

                   تویِ شهر ِ ما یهِ رَسمِه                قِصه ی تَلخ ِ جدایی

                   تو که اِنقَد بی وفایی                   لااقل بگو کجایی؟؟                

 

   

                  به خدا دلم میگیره                      وقتی که حَرفِ تو میشه

                  آسمونو دوس نَدارم                    پُشتِ دلتنگی ِ شیشه

       " دارای مجوز رَسمی از وزارت فرهَنگ و اِرشادِ اِسلامی"

پی نوشتی از سر اجبار:خطاب به مخاطب وب آقای مهران.

آقای مهران نظرتونو در نظرات همین پست(نظر پنجم) تایید کردم که تصور نکنید فقط نظراتی که باب میلم باشه تایید میکنم.شما اولین کسی نیستین که بی پرده ابراز حسادت میکنید.و منم بی پرده خدمتتون عرض کنم، که با این حرکتتون

۱-شما وامثالتونو بهتر مشناسم

۲-یقیین پیدا میکنم که به  موفقیت نزدیک تر میشم.                                                  

۳-برای پیشبرد اهدافم مصمم تر میشم.

۴-راهمو راحت تر پیدا میکنم.

پس با این تفاسیر من یک تشکر جانانه بهتون بدهکارم اما جوابتون نسبت به این برداشت غلط که من خودمو میگیرم ،هرطور مایلین فکر کنید و وبلاگ تنها پلی ارتباطی بین من و هم ترانه های محترم،شاعرانی از همه ی طبقات،خوانندگان پاپ و راک ،استادان و دوستانی چون استاد جلیل صفر بیگی،مونا برزویی،ترانه مکرم، و ... که از دوستانم هستن و احترام و ارادت زیادی نسبت بهشون دارم هست.

من هیچوقت ادعایی نسبت به سطح اشعارم نداشتم.با این جملتونم کاملا" موافقم که من یک قطره ام.و باز هم تکرار میکنم که من در برابر دریایی از استادان و شاعران ِ درخور،قطره ای بیش نیستم.

اینو بارها گفتم . فکر میکنم از من شنیدین و به فراموشی سپردین.

 اما شما هم بد نیست خودی نشون بدین آقای مهران.یادآور میشم که گفتار و لحن و سلیقتون در انتخاب واژگان خیلی خوش آیند نیست.

گفتار انسانها بیانگر شخصیتشونه.

و در آخر یک توصیه ی کوتاه... زمانی که میخواین به قول خودتون حالگیری کنین حواستون به تایم کامنتها باشه که لو نرین.

 پگاه امیرسرداری    ۳/۴/۱۳۸۸

 

نويسنده: پـــــگاه امیرسرداری تاريخ: چهارشنبه سوم تیر 1388 موضوع: لينک به اين مطلب

درباره وبلاگ

پــــگاه امیرســــرداری

28 / 6 / - - - -

_________________________

pegah_amirsardari@yahoo.com

_________________________


واما لحظـــــــه ای افسوس

و اما لحظـــــه ای در من ،

شقایق را تو بوییدی

تو را لغزید چشمانم.

و من دیگر ندیدم آسمانت را

به روی سرزمین خاکی قلبم.

...


لينکهاي روزانه

جستجوي مطالب

طراح قالب

© All Rights Reserved to cobhesepid.Blogfa.com | Template By: TEMPHA.COM